باز این چه شورش است که بر خلق عالم است



دانی که چرا مهر جبین خاک حسین است؟ / چون قبله ی دل پیکر صد چاک حسین است
دانی که چرا چوب شود قسمت آتش؟ / بی حرمتیش بر لب و دندان حسین است
دانی که چرا آب فراتست گل آلود؟ / شرمنده زلعل لب عطشان حسین است
دانی که چرا کعبه ی حق گشته سیه پوش / یعنی که خدا هم عزادار حسین است . . .
خوش به پارسال که این موقع داشتم تهیه سفر به وادی عشق کربلا را میدیدم .
خوش به لحظاتی که در بین الحرمین بودم .
روزهایی که مثل یک خواب بود برام
ای کاش دوباره ...
ای کاش نجف..
ای کاش بین الحرمین ؛ای کاش دوباره...
ای کاش!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی


باز این چه شورش است که بر خلق عالم است
